m
پوسته شرکتی Highrise
پوسته Highrise جز پوسته های مدرن و خلاق وردپرسی می باشد که هر کاربری با دیدن این پوسته سلیقه کاربر را تحت تاثیر قرار می دهد برخی از قابلیت های پیشرفته ای که در این پوسته قرار داده شده می توان به : صفحه ساز پیشرفته ، اسلایدر لایه ای قدرتمند ، پنل مدیریتی قدرتمند کاملا فارسی و بسیاری امکانات دیگر می توان اشاره کرد .
دنبال کردن :
بالا

وبینار چرا توسعه نیافتیم؟ چگونه توسعه می یابیم؟ برگزار شد.

وبینار چرا توسعه نیافتیم؟ چگونه توسعه می یابیم؟ برگزار شد.

تاریخ ارائه: ۱۷ آذر ماه ۱۳۹۷

کارگروه: توسعه پذیری

ارائه دهنده: رضا مجیدزاده

«رضا مجیدزاده» سخنران این نشست در ابتدا در خصوص کارگروه توسعه‌پذیری این اندیشگاه توضیحاتی ارایه کرد.
وی خاطرنشان کرد: در طی فعالیت ده‌ساله‌ی این گروه، مدل توسعه‌پذیری معرفی شده است و هم‌اکنون «شاخص توسعه‌پذیری» بر اساس این مدل نظری به صورت فصلی اندازه‌گیری می‌شود.
وی در این سخنرانی، پس مرور سوابق نظری توسعه‌نیافتگی ایران، به چرایی و چگونگی توسعه‌پذیری و توسعه‌ناپذیری بر اساس نظریه توسعه‌پذیری پرداخت.
مجیدزاده در ابتدا شش درنگ را عامل اندیشه‌ی ایرانیان درباره‌ی عقب‌ماندگی، شکست‌های عظیم، استبداد و توسعه‌نیافتگی مطرح کرد.
وی این شش عامل را سقوط سلسله ساسانی، شکست چالدران تا شکست مقابل روسیه‌ی تزاری، مشروطه‌خواهی و تجددخواهی، تناقض رفتاری مردم در کودتای ۲۸ مرداد، انقلاب ۵۷ تا اصلاحات و وقایع ۸۸ برشمرد.
مجیدزاده در ادامه به تحلیل تاریخی توسعه‌نیافتگی پرداخت و تصریح کرد: از رویکرد ادبی فردوسی در تحلیل استبداد و جهل در داستان ضحاک ماردوش تا شکست مقابل روس‌ها، بیشتر تحلیل‌ها در قالب طنز و نثر و نظم ادبی بوده است، اما در درنگ‌های بعدی به تدریج نظریه‌پردازی آغاز شده و از حالت احساسی ناسیونالیستی تا گرته‌برداری از «ماتریالیسم تاریخی مارکس» به سمت نظریه بومی «همایون کاتوزیان» و سایر اندیشمندان توسعه یافته است.
وی با نقد این نظریات، خاطرنشان کرد: نظریات مذکور دچار کاستی‌های زیر بوده‌اند:
• نیاز به نظریه‌ای پویا با احتساب پیچیدگی‌های سیستم اجتماعی
• نیاز به نظریه‌ای برای احتساب همزمان سطح خرد و کلان (ساختار و فاعلیت)
• نیاز به نظریه‌ای برای احتساب نقش بازیگران گروهی (سازمان‌ها)
• نیاز به خط‌سیری منطقی بین انگیزه‌ها، انتخاب‌ها و انباشته‌ها
• نیاز به نظریه‌ای با قابلیت احتساب شرایط اولیه
در ادامه این پژوهشگر توسعه با توضیح در خصوص نظریه‌ی توسعه‌پذیری افزود: این نظریه درباره‌ی امکان توسعه است که با فضای انگیزشی در لایه‌ی طراحی نهادی در ساختار آغاز می‌شود. سپس به انتخاب کنشگران در سطح اراده فاعلیت رسیده و با سطح انباشت به سطح ساختار باز می‌گردد.
بر این اساس، این نظریه تلفیقی از نظریه‌های نهادگرایی، آشوب و بازی‌هاست. از منظر نظریه توسعه‌ناپذیری، توسعه‌ناپذیری ایران در حوزه نظام تدبیر، کنترل رفتار فرصت‌طلبانه، کنترل نظامی‌گری، دسترسی جغرافیایی، هویت غیرشخصی و یادگیری اجتماعی رخ داده است.
مجیدزاده در پایان سخنان خود، توسعه‌پذیری ایران را منوط به تحقق شش مورد زیر دانست:
۱- کنترل رفتار فرصت‌طلبانه، از طریق تقویت سازمان‌های ناظر، غیرشخص‌سازی نظارت و لایه‌های نظارتی مستقل اما مراقب هم؛
۲- یادگیری همکاری در سطح کنشگران، از طریق طراحی نهادهای مشوق همکاری در لایه طراحی نهادی، کاهش تبعیض در دسترسی به حقوق مالکیت و گذار از سیستم حکمرانی تضادافزا میان حوزه عمومی و خصوصی به سمت اقتدار بیشتر جامعه مدنی؛
۳- کنترل نظامیان، از طریق سلب هویت ایدئولوژیک و حزبی از نظامیان و کنترل یک‌کاسه آنها توسط سازمان نماینده جامعه مدنی (دولت)؛
۴- شفافیت، از طریق آزادی مطبوعات و شفافیت اطلاعات روابط میان سازمان‌های فرادست و حذف سازمان‌های فرادولتی یا موازی دولت؛
۵- افزایش کیفیت نظام تدبیر، از طریق حاکمیت قانون، تقویت اجرا از طریق حذف سازمان‌های موازی و تخصص‌گرایی واقعی در سطح سازمان‌های حاکمیتی و
۶- توسعه دسترسی جغرافیایی، با توجه به مسائل واقعی از قبیل بی‌آبی و محیط زیست، کاهش تنش با محیط بین‌الملل و توزیع متوازن فرصت‌ها در میان استان‌ها و اولویت ترجیحات مناطق در سرنوشت خود مناطق.
نسخه آفلاین وبینار را در آپارات مشاهده فرمایید:

فیلم وبینار چرا توسعه نیافتیم؟ چگونه توسعه می یابیم؟

بدون نظر

ثبت دیدگاه